لَوْ كانَ عَرَضاً قَرِيباً اگر عرضى بودى ازين جهان و چيزى كه فرا دست رسيدى نزديك ، وَ سَفَراً قاصِداً و سفرى بچم و [ راهى نه دراز ] ، لَاتَّبَعُوكَ بيامدندى بر پى تو ، وَ لكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ و لكن راه دور شد و رفتن بر ايشان گران آمد ، وَ سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ و سوگندان ميخورند بخداى ، لَوِ اسْتَطَعْنا لَخَرَجْنا مَعَكُمْ كه اگر توانستيم ما بيرون آمديمى غزا را با شما ، يُهْلِكُونَ أَنْفُسَهُمْ در هلاك خويش مىباشند و در تباهى خويش ، وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ . ( 42 ) و خداى ميداند كه ايشان دروغ زنان‌اند . عَفَا اللَّهُ عَنْكَ در گذاشت خداى از تو [ يا محمّد ] ، لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ چرا دستورى دادى ايشان را [ چون دستورى خواستند از تو نشستن را ] ، حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكَ تا پيدا شدى ، الَّذِينَ صَدَقُوا [ راستى ] ايشان كه عذرها راست ميگفتند ، وَ تَعْلَمَ الْكاذِبِينَ . ( 43 ) و بدانستيد [ دروغ ] ايشان كه [ عذرهاى ] دروغ ميگفتند . لا يَسْتَأْذِنُكَ دستورى نخواهد از تو الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ايشان كه گرويده‌اند به خدا و روز رستاخيز ، أَنْ يُجاهِدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ كه باز نشينند و بجهاد نيايند بمال خويش و تن وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ . ( 44 ) و خداى داناست و آگاه بر پرهيزكاران از خشم و عذاب او . إِنَّما يَسْتَأْذِنُكَ دستورى از تو ايشان خواهند الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ كه نه بخداى گرويده‌اند و نه بروز رستاخيز ، وَ ارْتابَتْ قُلُوبُهُمْ و در گمان افتاد دلهاى ايشان ، فَهُمْ فِي رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ . ( 45 ) تا در گمان خويش ميگردند . وَ لَوْ أَرادُوا الْخُرُوجَ و اگر ميخواستندى كه [ بغزا ] بيرون آيند با تو ، لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً پيش از آن عذر كه ميگويند غزا را ساخته بودنديد ، وَ لكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعاثَهُمْ لكن نبايست خدا ترا و ناپسند آمد وى را خاست ايشان و بيرون شدن ايشان ، فَثَبَّطَهُمْ ايشان را با پس گرد و با پس نشاند ، وَ قِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقاعِدِينَ . ( 46 ) و ايشان را گفتند مىنشينيد با نشستگان . لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ اگر بيرون آمدندى ايشان در ميان شما بغزا ، ما زادُوكُمْ إِلَّا خَبالًا نيفزودند شما را مگر تباهى ، وَ لَأَوْضَعُوا خِلالَكُمْ و در